شنبه ۲۴ فروردين ۱۳۸۷, ۲۲:۰۷
بنامت ای تمام مهربانی
ستایش بر تو که خالق به جانی
تو کیهان دار و غالب بر جهانی
رواننده ستاره نور و خورشید
نگه دارنده گار آسمانی
به لطف و رحم ، رزاق کریمی
تو رب العا لمینی ، جاودانی
نه تنها مالکی بر کل خلقت
که عالمها شود گر (کُن) بخوانی
به پهناهای نور و وسعت عشق
تو هم جسمی وهم روحی توجانی
هدایت ده مرا بر شاه راهت
به راهی که ولی نعمت به آنی
به غیر از راه مغضو بین درگاه
نه راه گمر هان کز خود برانی
تو ضیح :و فرمود انما اذا اراد شیٍ فیقول کُن فیکون ( خداوند هر چه را اراده فرماید ایجاد خواهد شد )